Η αισιοδοξία είναι τρέλα

«Η αισιοδοξία είναι τρέλα, που θέλει να βλέπουμε το καθετί σωστό, κι όταν ακόμα είναι λάθος.»
Βολτέρος

Η αισιοδοξία από μόνη της είναι μια διαφορετική πλευρά της σκέψης αλλά και της θέλησης μας. Μας προτείνει ενα ποτήρι μισό γεμάτο αντι μισο άδειο… Μπορούμε όμως να το δεχτούμε ως μισό γεμάτο έτσι απλά χωρίς να αμφισβητήσουμε; Χωρις το : “ναι αλλά…” ;
Ως άτομο από ένα πρότζεκτ αισιοδοξίας προσπαθώ καθημερινά να ξεκολλήσω από το : “ναι αλλά… ”
Και τελικα η αισιοδοξία δεν είναι μόνο ένα ποτήρι μισογεμάτο… είναι και μια δύσκολη μάχη με την θέληση μας. Να αγνοήσουμε τα αρνητικά κομμάτια, να τα βάλουμε στην άκρη και να βάλουμε στην πρώτη γραμμή τα θετικά στοιχεία.
Υπαρχουν διαφορες πηγές που εστιαζουν στο πόσο σημαντική είναι η αισιοδοξία στη ζωή μας. Και ναι είναι. Ειναι όμως και μια τρέλα. Μια τρέλα που καμιά φορά μας κάνει να βλέπουμε τα πράγματα αλλιώς.
Μας κανει να εχουμε αυτό που λενε στην κλισε ατάκα πλεον : “ροζ γιαλιά”. Το σωστο και το λάθος, το πρέπει και το μη, κτλ σαν έννοιες λίγο αλλιωτικες.
Είναι μια επιλογή σαν όλες τις άλλες. Αν θα πρεπει να ασχοληθούμε με το τι είναι σωστο και τι είναι λάθος;  Έχει σημασία ; Ή έχει σημασία πως μας κάνει να νιώθουμε;
Μερικές φορες το ποτήρι είναι μισοάδειο, πράγματα τα οποία εμείς ερμηνεύουμε ως αρνητικά, είναι. Και μας επηρεάζουν, μας κάνουν να νιώθουμε αδύναμοι, ευάλωτοι, λυπημένοι κτλ κτλ…
Όμως ναι σε στιγμές σαν αυτες η τρέλα που λέγεται αισιοδοξία πιστεύω χρειάζεται. Χρειάζεται να δώσουμε στο εαυτό μας μια ευκαιρία.

Να το πιέσουμε όχι να αγνοήσει τη πραγματικότητα αλλά να την αντιμετωπίσει ως μια ακόμη εμπειρία.

Τα συναισθήματα μας να μην μας κάνουν να λυπούμαστε αλλά να επιμένουμε κ άλλο. Να επιμένουμε πως το ποτήρι μπορεί να έχει κ άλλη όψη. Ολα έρχονται και φεύγουν… κ όλα τα φανερώνει η διάρκεια. Ας μην δώσουμε μεγαλη διάρκεια στα αρνητικά. Ας κάνουμε τόπο για τα όμορφα. Σήμερα,τωρα!