Το συναίσθημα σε αμνησία

Καλησπέρα όπτιμι.

Πριν 3 περίπου χρόνια ξεκίνησα ένα περίεργο ‘χόμπι’. Με αφορμή το μεγάλο πρόβλημα που είχα στο θυμάμαι τα όσα έχω να κανω. Υπήρχε η ανάγκη για άμεση οργάνωση του μυαλού μου 🙂
Καταγραφή των καθημερινών υποχρεώσεων. Είμαι άτομο που εμπιστεύομαι το χαρτί παρά τις εφαρμογές 🙂
Ασυναίσθητα σημειώνοντας τα οσα πρέπει να κανω εγραφα κ όλς όσα έκανα ήδη. Βόλτα με φίλες, επίσκεψη στο σπίτι, καβγάδες, δυσάρεστα κ ευχάριστα. Όλα σε μια μικρή συντομογραφία, με ένα δικό μου τρόπο ‘κωδικοποίησης’ 😉
Ωσ άνθρωποι παθαίνουμε μια ‘συναίσθηματική αμνησία’. Ο όρος προφανώς δεβ υπάρχει 🙂
Ξεχνάμε πως νιώσαμε χθεσ, προσπερνάμε τι μας έκανε να χαμογελάσουμε ή κ να θυμώσουμε σήμερα. Τα αγνοούμε επειδη έχουμε άλλα τόσα να κάνουμε. Και όμως το να κρατάμε μια σημείωση για την ψυχή μας, αναπληρωνρι το κενό. Είναι καλό να φέρνουμε στο μυαλό τι νιώσαμε πότε κ γιατι. Άνθρωποι είμαστε κ πρέπει να κρατάμε τα συναισθήματα μας που κ που. Όχι για να επηρεάσουν το αυριο μας αλλά για να συμφιλίωνουμε με τα συναισθήματα μας.

image

Advertisements